Dugga
Opublikował/a tunezja5 w dniu maj 19, 2008
Ruiny starożytnego miasta Dugga, wzniesione ze złotego kamienia, barwą przypominają pola kukurydzy oraz słoneczny krajobraz doliny Kalled i gór Tebersuk. Doskonale zachowane ruiny dają bardzo ciekawy obraz życia, jakie Rzymianie wiedli pomiędzy łaźniami i teatrem.
Ciekawostką jest nieproporcjonalna liczba świątyń. Odkryto ich już 21, co pozwala historykom domniemywać, że rejon mógł mieć duże znaczenie religijne. Bardziej prawdopodobna wydaje się jednak opinia, że taka ich obfitość była związana z dużą liczbą możnych obywateli rzymskich, którzy dziękowali bogom za dobry los.
Górujący nad osadą wspaniały kapitol należy do najwspanialszych zabytków rzymskich w Afryce. Poddany gruntownej renowacji teatr to idealne miejsce dla Festiwalu Dramatu Klasycznego, odbywającego się w lipcu i sierpniu w ramach Festiwalu Duggi.
Miasto wznieśli Rzymianie w miejscu starożytnej osady Numidów, Thuggi, co wyjaśnia pochodzenie zupełnie nierzymskiego gąszczu uliczek. Najpiękniejszym pomnikiem z okresu poprzedzającego panowanie Rzymian jest Mauzoleum Libijsko-Punickie z II w. p.n.e.
Aby uniknąć tłoku, zwiedzanie najlepiej rozpocząć jak najwcześniej lub jak najpóźniej. Warto założyć wygodne i mocne buty, które nie zniszczą się na starych drogach i nierównych ścieżkach. Okolica nie jest zacieniona, więc w lecie przyda się nakrycie głowy, krem ochronny i butelka wody.
Grobowce z kamiennych głazów przykrytych płaskimi kamieniami, pochodzącymi ze wzgórza powyżej ruin, wskazują, że miejsce było zamieszkiwane od końca II w. p.n.e. Prehistorycznych osadników z pewnością przyciągnęły bijące w okolicy źródła.
Kiedy w IV w. p.n.e. Kartagina zdobyła tereny w głębi kraju, Thugga znacznie się rozrosła, lecz pozostawała pod rządami Kartaginy do końca II w. p.n.e. Po zakończeniu drugiej wojny punickiej w 202 r. p.n.e. stała się częścią królestwa numidyjskiego króla Masynissy.
Miasto leżało poza granicami pierwszej rzymskiej prowincji w Afryce, powstałej po upadku Kartaginy w 146 r. p.n.e. Do połowy I w. p.n.e. należała do Numidów – w 46 r. p.n.e. król Juba I w czasie rzymskiej wojny domowej stanął po stronie Pompejusza i poniósł klęskę w bitwie pod Thapsusem. Thugga stała się Duggą, częścią rozległej prowincji Africa Nova, i stopniowo poddawała się wpływowi rzymskiej kultury. Największy rozkwit miasta nastąpił między II i IV w. – zamieszkiwało je wtedy 5 tys. obywateli.
Powolny upadek rozpoczął się wraz z okupacją Wandalów. Miasto niemal opustoszało, kiedy w 533 r. przybyli tu Bizantyńczycy, którzy zabrali się za przekształcanie osady w fort. Ruiny aghlabidzkiej łaźni na wschód od kapitolu dowodzą, że osada była nadal zamieszkana w X w. Ludzie żyli tu do początku lat 50. XX w. Aby uchronić ruiny przed dalszym zniszczeniem, mieszkańców przesiedlono do Nouvelle Dugga poniżej zabytkowego miasta.
Rozpoczynając i kończąc zwiedzanie przy wejściu od strony Tebersuku, pokonanie trasy może zabrać 3-4 godz., w zależności od tego, ile uwagi poświęca się poszczególnym obiektom. Jeśli czas nagli, można ominąć północną część osady – chociaż trudno podarować sobie zachwycające widoki ze świątyni Saturna.
